ขอมอบเรื่องนี้ให้กับพ่อ ชายคนเดียวที่ทำข้าวต้มปลาได้อร่อยไม่แพ้แม่
หมายเหตุ: วิธีการทำข้าวต้มปลาในกาพย์ไม่ใช่วิธีการทำข้าวต้มปลาจริง ๆ ที่บ้านเรา แต่ก็ถือว่าใกล้เคียง
...........................ข้าว หอมอร่อยล้ำ.................ยวนใจ ลูกเอย
...........................ต้ม ใส่ขิงพริกไทย................อุ่นร้อน
...........................ปลา หาจับจากไหน...............อร่อย เทียมเท่า
...........................พ่อ สิให้ลูกย้อน....................อยากได้อีกชาม
................ข้าวหอมเย้ายวนใจ.......................ต้มพริกไทยรสโอชา
ปลาทิพย์ยากเปรียบหา.................................พ่อปรุงต่อขออีกชาม
................เริ่มหุงปรุงข้าวสวย.......................คดใส่ถ้วยลงพองาม
หอมใดไม่ต้องถาม.......................................หอมมะลิสิกลิ่นดี
................จับปลากะพงแล่............................เลือกเอาแต่ตรงเนื้อมี
หั่นบางให้เร็วรี่.ใ............................................จึงนำใส่ในน้ำร้อน
................ลวกปลาจนสุกทั่ว ........................แต่อย่ามั่วแน่นิ่งนอน
ลวกนานพาลแข็งก่อน.................................เดี๋ยวไม่นิ่มเนียนน่าทาน
...............กระชอนช้อนปลาเข้า....................เชื้อชวนเราอยากอาหาร
งานนี้ไม่รอนาน............................................คอยดูพ่อทำต่อไป
...............หม้อตั้งน้ำซุปเคี่ยว.........................รสหนึ่งเดียวไม่รองใคร
เครื่องยาต้มพร้อมไก่...................................จนกล่อมกลมสมฝีมือ
...............ซอยขิงให้ถี่ถ้วน..............................ทุกอย่างล้วนต้องฝึกปรือ
เสร็จสรรพผลลัพธ์คือ...................................ความสำเร็จดังใจหวัง
...............ได้ขิงซอยรสเด็ด............................ร้อนรสเผ็ดไม่หยุดยั้ง
แต่หากลองสักครั้ง........................................จะติดใจใคร่อยากชิม
...............เลือกซุปเอาแต่น้ำ..........................ตั้งเตาตามเดี๋ยวได้อิ่ม
ลูกเห็นแล้วอมยิ้ม..........................................ใกล้ได้ลิ้มรสพ่อทำ
...............ไฟกลางร้อนได้ที่...........................ข้าวเรามีใส่ลงนำ
ขิงซอยตามรอยย้ำ.........................................จนเดือดได้ค่อยใส่ปลา
...............จากนั้นปรุงประเดิม........................น้ำปลาเติมแต้มชิวหา
รสทิพย์ประทานมา.......................................สถิตสู่คู่ครัวเรา
................ข้าวต้มลงใส่ถ้วย...........................ชามไม่สวยเหมือนใครเขา
แต่รสนั้นไม่เบา.............................................หาใครจับตามไม่มี
...............กระเทียมเจียวหอมฟุ้ง....................พริกไทยปรุงโรยผักชี
ต้นหอมแต่งแต้มสี.........................................กลิ่นยั่วย้ำน้ำลายสอ
...............ช้อนชามวางประกบ.......................ครอบครัวครบมิต้องรอ
หยิบช้อนตักข้าวพอ.......................................ใส่เข้าปากกระจ่างใจ
...............อร่อยซุปร้อนฉ่า..............................อร่อยปลานุ่มละไม
อร่อยข้าวคำใหญ่...........................................อร่อยรักพ่ออบอวล
...............หอมกลิ่นเจียวกระเทียม..................หอมกลิ่นเยี่ยมต้นหอมหวน
หอมผักชีรัญจวน............................................หอมห่วงใยในครอบครัว
...............อุ่นพริกไทยเกินร้อย.......................อุ่นขิงซอยไม่ขุ่นมัว
อุ่นซุปที่กลืนกลั้ว............................................อุ่นไอรักที่พ่อมี
...............ข้าวต้มเพียงชามหนึ่ง......................มีเรื่องถึงขนาดนี้
สรุปเพียงพอดี................................................ฉันอยากกินข้าวต้มปลา
5 comments:
อิจฉาพวกสอบเสร็จจริงๆ
น้ำลายไหล และน้ำตาไหล
ตี๋
เราเพิ่งอ่านเมลตี๋ว่าเรามาเมนต์ให้ตี๋ได้โดยไม่ต้องสมัครได้แล้ว (ตอนแรกเราสมัครไปแล้ว แต่ลืมพาสอะ) เราเลยตั้งใจเต็มที่ว่าจะมาเมนต์ให้แกทันที
พอเปิดมาเจอกาพย์ โอ๊ะ ตี๋เอ๋ย ตอนแรกชิงไม่อยากอ่านเลย ขี้เกียจ แต่เห็นหัวข้อแล้วก็คงต้องอ่านอะ
อ่านไปเราไม่หิวเลยอะ ไม่น้ำลายสอเลย (ก็ชิงเพิ่งกินข้าวเสร็จอะ ถ้าหิวก็ตะกละเกินไปแระ 55+) แต่ชิงอิ่มมาก อิ่มใจ อิ่มความรักพ่อ แล้วเราก็รู้ได้เลยว่า ทำไมข้าวต้มปลาของพ่อตี๋ถึงอร่อยที่สุด "เพราะพ่อทำด้วยความรักทั้งหัวใจให้ลูกกินไง"
-ชิงชิง-
ตี๋เว้ย!
จั่วหัวด้วย "!" ให้มันดูน่าตกใจไปยังงั้นแหละ
วันนี้กูเพิ่งสอบเสร็จเว่ย มาเช็คเมล์ก็เลยได้เข้ามาดู
ครือว่า กูขี้เกียจอ่านกาพย์อ่ะ (มันยาวเกิน) แต่กูดูทั่วๆ blog แล้วก็ค้นพบว่า ทำไมเดี๋ยวนี้เจ้าบทเจ้ากลอนจังวะเนี่ย อีกอย่างนึง เรียนก็หนักซะขนาดนั้นยังสรรหาเวลามาแต่งกาพย์อีก สุดๆจริงๆ
ช่วงนี้กูไม่ได้ติดต่อกับมึงกะเจ๊กาดเลย ต่างคนต่างไม่ว่าง...เอาไว้กูจะพยายามเข้ามาดู blog บ่อยๆละกัน
โอ้ววว อยากกินข้าวต้มปลาบ้าง
นี่ๆ เราก็มีของฝากเป็นกลอนเล็กๆน้อยๆมาให้ตี๋
...
เมื่อวานบ้านรับแขก เพื่อนหน้าแปลกมาเยียมเยียน
ณิชาจึงพากเพียร เตรียมไข่ต้มไว้หลายฟอง
ทอดไข่ให้สวยเหลือง แล้วเตรียมเครื่องอย่างใจปอง
กระเทียมหอมแดงกอง เจียวจนพองทองสวยนวล
น้ำมันตั้งให้ร้อน น้ำตาลปี๊บก่อนลงไปกวน
มะขามเปียกละลายรวน เติมน้ำปลาหอมทีเดียว
ผ่าไข่ไว้เป็นฝา แล้วโรยหน้าด้วยหอมเจียว
น้ำราดหวานและเปรี้ยว ได้ใจเพื่อนไม่ลำเค็ญ
ไข่เอยไข่ลูกเขย ถึงไม่เคยก็ทำเป็น
ของอร่อยไม่ยากเย็น ฝากให้ตี๋ไปลองทำ
...
คิดถึงนะโว้ย
แสดงความคิดเห็น