วันพฤหัสบดีที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

คืนอันเป็นนิรันดร์ - ว่าด้วยยามไร้ตะวัน

คืนอันเป็นนิรันดร์ - ภาสกร

เหมือนว่าเราจะมอง ไม่เห็นหนทางใด
ตกอยู่ในความมืดบอด ตกอยู่ในห้วงใจที่อ่อนไหว
เหมือนจะเป็นกลางคืนอันยาวนาน เมื่อฟ้าไม่มีแสงใด
มองไปรอบกาย หัวใจก็พลันหวาดกลัว

ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันที่ฉายในวันต่อไป
แต่ไม่รู้ต้องรอเมื่อไหร่ หรือใจเราคงจะอยู่กับคืนอันเป็นนิรันดร์

ว่าเหตุใดคืนที่ยาวนาน ไม่ผ่านไปเสียที
จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกไหม
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันที่ฉายในวันต่อไป
เมื่อเรามีเช้าวันใหม่ หวังใจว่าจะมีหนทาง
เมื่อทุกข์ในวันเมืื่อวาน คืนกลับมาหาใจอันอ่อนแอ
เหตุที่ใจแพ้ เพราะเราต่างหากที่แพ้ใจ
ความทุกข์จึงเป็นกลางคืนอันยาวนาน แต่แล้วมันจะผ่านไป
ตราบใดเวลายังหมุนผ่าน ความทุกข์จะผ่านเพราะไม่มีคืนใดเป็นนิรันดร์
วันคืนต้องผ่านนั่นคือเวลาอันเป็นนิรันดร์

1 comments:

d0m3z กล่าวว่า...

ประกอบภาพยนตร์รักแห่งสยามป่ะ ชอบมากเลย ไม่รู้นายได้ดูเรื่องนี้รึป่าว ถ้าหาได้ก็อยากแนะนำให้ลองหาดู